الفاسِد - نادرست ، بدكار . الفاسِق - ج فَسَقَة و فُسَّاق و فاسِقُون : خطاكار ، نابِكار . الفاسِقَة - ج فاسِقَات و فَوَاسِق : مؤنّث ( الفَاسِق ) است . فاشَ - - فَوْشاً [ فوش ] الغريقُ على وجه البحر : غرق شده بر روى آب آمد . اين كلمه در زبان متداول رايج است . الفاشِسْتيّ - آنكه پيرو نظام فاشيست باشد . الفاشِسْتِيَّة - نظام فاشيستى كه در سال 1922 ميلادى در ايتاليا به رهبرى موسولينى تشكيل شد . الفاشِي - [ فشو ] : فا . الفاشِيَة - ج فَوَاش : مؤنّث ( الفاشِي ) است . فاصَلَ - مُفاصَلَةً [ فصل ] شريكَه : از شريك خود جدا شد ، - ه فِى السِّعر : بر سر قيمت كالا با هم چانه زدند . الفاصِل - فا ؛ « حكمٌ فاصلٌ » : حكم قطعى ؛ « الخَطَّ الفَاصِل » : خط مرزى ميان دو كشور ، حد فاصل دو زمين كه به هم پيوسته باشند . الفاصِلَة - ج فَوَاصِل : مؤنّث ( الفَاصِل ) است ، مهرهء درشت كه ميان دو مُهره در گردنبند قرار گيرد ، علامت ويرگول كه ميان دو جمله قرار مىدهند ، - الصُّغْرى در علم عروض : سه حرف متحرك است كه قبل از يك حرف ساكن بيايد مانند : ضَرَبَتْ ، - الكبرى : چهار حرف متحرك است كه قبل از يك حرف ساكن بيايد مانند ( ضَرَبَكُمْ ) ، - مِنَ السَّجْع : و در سجع مانند قافيه در شعر است . الفَاصُوليَة - أو اللُّوبِيَاء ( ن ) : لوبياى سفيد كه مركز اصلى آن امريكا است كه در قرن شانزدهم ميلادى به آسيا و خاورميانه آورده شد . فاضَ - - فَيْضاً و فَيضاناً و فِيُوضاً و فُيُوضاً و فُيُوضَةً و فَيْضُوضَةً [ فيض ] السيلُ : آب سيل فراوان شد و در دره روان گرديد ، - كُلُّ سَائِلٍ : هر مايعى روان شد ؛ « فَاضَتْ عَيْنُه » : اشك بسيار از چشم او جارى شد ، - الشَّيءُ : آن چيز بسيار شد ، - فَيْضاً الإِناءُ : آن ظرف پُر شد ، - صَدْرُه بالسِّرِّ : ياراى پنهان كردن راز را نداشت و آن را آشكار كرد ، - فَيضاً و فيُوضاً : بدرود زندگى گفت و مُرد ، - تْ نَفْسُه : روانش بيرون رفت . الفاضَّة - ج فَوَاضّ [ فضّ ] : مؤنّث ( الفاضّ ) است ، پيشامدى سخت . فاضَح - مُفاضَحَةً [ فضح ] ه : بديهاى يكديگر را آشكار كردند . الفاضِح - فا ، بامداد ، پگاه . فاضَلَ - فِضَالًا و مُفَاضَلَةً [ فضل ] ه : در فضيلت و بزرگى بر او فخر كرد ، - بَيْنَ الشيئين : به برترى يكى از آن دو چيز بر ديگرى حكم داد . الفاضِل - ج فاضِلُون و فُضَلَاء : فا ، مرد با فضل و دانش ، بازماندهء چيزى ، و در زبان متداول به معناى باقيمانده يا ته چيزى است . الفاضِلَة - مؤنّث ( الفَاضِل ) است ، ج فَاضِلَات و فَوَاضِل ، مقام بلند و برجسته در فضيلت ، بخشش و نعمت . الفاضِي - [ فضو ] : فا ، فراخ ، خالى ، آشكار ، آنكه كار انجام داده است ؛ « الإِناءُ الفَاضِي » : ظرف خالى . اين تعبير در زبان متداول رايج است . الفاطِر - افطار كننده ، متضاد ( الصّائم ) است . اين كلمه در زبان متداول رايج است . الفاطِس - آنكه با اندوه بميرد . الفاطِم - فا ؛ « ناقةٌ فاطِمٌ » : شترى كه بچه اش را از شير دادن گرفته باشند . الفاطِمَة - مؤنّث ( الفَاطِم ) است ؛ « ناقَةٌ فاطِمَةٌ » : مرادف فاطم است . فاطَنَ - مُفَاطَنَةً [ فطنَ ] ه بالكلام : با او در سخن مشورت كرد . الفاطِن - ج فُطْن و فُطُن : زيرك و باهوش . فاعَ - - فَوْعاً [ فوع ] تِ الحشراتُ : حشره‌ها بسيار و پراكنده شدند . الفاعِل - ج فاعِلُون و فَعَلَة : فا ، - ج فَعَلَة : كارگر روزمزد . الفاعِلَة - ج فاعِلات و فَوَاعِل : مؤنّث ( الفاعِل ) است . الفاعِليَّة - حالت فاعليت ، فاعل بودن . الفاغِرة - ( ح ) : نام پرنده ايست ، گونه اى عطر . الفاغِيَّة - [ فغو ] : گل حنا ، شاخه حنا ، شكوفهء آنچه كه خوشبو است . فاقَ - - فَوْقاً و فَوَاقاً [ فوق ] الشيءَ : بالاى آن چيز رفت ، - اصْحَابَه بِالفَضْل اوِ العِلْم : در فضل و دانش بر ياران خود برترى يافت ، - فُوَاقاً و فُؤُوقاً الرَّجُلُ : مُشرف به مرگ شد يا بدرود زندگى گفت ، - فوقاً السَّهمَ : قسمت بالاى تير شكسته شد ، - الشَّيءَ : آن را شكست . الفاقَة - [ فوق ] : نيازمندى و تنگدستى . الفاقِد - فا ؛ « فاقِدُ الشّعورِ » : بىشعور ، زنيكه شوهر يا فرزندش مُرده باشد . الفاقِرَة - ج فَوَاقِر : بلاى سخت آن چنان كه استخوانهاى كمر را بشكند . الفاقِش - « شجرٌ فاقِشٌ » : درختِ بىبار ، درختى كه ميوه ندهد ، اين كلمه در زبان متداول رايج است . الفاقِع - فا ، رنگ روشن و گويند صفتى است براى رنگ زرد . الفاقِعَة - ج فَوَاقِع : مؤنّث ( الفاقِع ) است ، بلاى سخت . فاقَه - مُفاقَهَةً [ فقه ] فلاناً : در علم فقه بر او چيره شد و برترى يافت . فاكَه - مُفَاكَهَةً [ فكه ] الرجُلَ : با او شوخى و مزاح كرد . الفاكِه - فا ، شوخ طبع ، دارنده يا فروشندهء ميوه . الفاكِهَانِيّ - ميوه فروش . الفاكِهَة - ج فَوَاكِه : مؤنّث ( الفاكِه ) است ، انواع ميوه ، آنچه كه خوش مزه باشد ؛ « فاكِهَةُ الشِّتَاءِ » : آتش .